ماه رمضان شد،  می و میخانه بر افتاد     
 عشق و طرب و باده به وقت سحر افتاد
 افطار به می كرد برم پیر خرابات
 گفتم كه تو را روزه به برگ و ثمر افتاد
 با باده وضو گیر كه در مذهب رندان
 در حضرت حق این عملت بارور افتاد

 صدای پای ماه رمضان می آید. به یمن آمدنش جان حلاوتی تازه یافته است.طبل وجودم می نوازد .تمام ذرات وجودم را بدین ضیافت بشارتی داده شده است.اكنون هنگام در رسیده است. موسم است. موسم رمضان. موسم عبادت و شستشوی جان در نهر پاك رمضان است.رمضان چونان كوره ای است كه هستی آدمی را می سوزاند و آدمی نو با جانی تازه از آن سر بر می آورد.اینك هنگامه ای است كه در طول یك ماه ضیافت الهی، من حقیقی انسان كه در سایه من های دروغین قرار گرفته است مجالی دوباره می یابد تا از حصار و سایه برون آید و خویشتن آدمی گردد. ان شاء الله که رمضان با سحرها و افطارهایش ، با شبهای قدر و مناجاتهایش از ما آدمی دیگر بسازد . و اما در این ماه دعا كردن در حق یكدیگر فراموشمان نشود.

هرچه داریم از خداست و هرچه توان داریم برای خدا باید خرج کنیم

با ادب خاص خود وارد این مهمانی بی مانند بشویم.....

تقارن وبلاگم را با شروع ماه مبارک رمضان به فال نیک گرفته و ارزوی شادکامی و سلامتی را برای همه ی هموطنانم ارزومندم .